1. Allah’ın (c.c.) Elçileri: Peygamberler

1. Allah’ın (c.c.) Elçileri: Peygamberler

* Yüce Allah (c.c.) tarih boyunca farklı toplum ve milletlere birçok peygamber göndermiştir.

* Peygamber: Kelime olarak; resul, nebi, elçi, haber getiren kimse gibi anlamlara gelir.

Dinî terim olarak ; peygamber: Allah’ın (c.c.) kendi katından kullarına göndermiş olduğu inanç ve ibadet
esaslarını, ahlaki kuralları, bütün emir ve yasakları insanlara bildirmekle görevlendirdiği kimselere
denir.

* Kur’an-ı Kerim’de, Allah’ın (c.c.) gönderdiği peygamberlerden bazılarının adı geçmekte, onların hayatları ve toplumlarını hak dinine davet ederken verdikleri mücadeleler hakkında bilgiler verilmektedir. Bu durum bir ayette şöyle belirtilmektedir: “Andolsun, senden önce de peygamberler gönderdik. Onlardan sana kıssalarını anlattığımız kimseler de var, durumlarını sana
bildirmediğimiz kimseler de var…”

* Başka bir ayette de Peygamberimize (s.a.v.) hitaben şöyle buyrulur: “Şüphesiz biz seni müjdeleyici ve uyarıcı olarak hak ile gönderdik. Hiçbir ümmet yoktur ki aralarında bir uyarıcı (peygamber) gelip geçmiş olmasın.”

*  Allah’ın (c.c.) insanlığa gönderdiği ilk peygamber Hz. Âdem (a.s.), son peygamber ise Hz. Muhammed’dir(s.a.v.).

* Bir ayette, “Muhammed… Allah’ın resulü ve peygamberlerin sonuncusudur. Allah
her şeyi hakkıyla bilendir.” buyrulur.

* Bunun yanında kutsal kitabımız Kur’an-ı Kerim’de; Hz. Nuh (a.s.), Hz. Hud (a.s.), Hz. Salih (a.s.), Hz. İbrahim (a.s.), Hz. Yusuf (a.s.), Hz. Musa (a.s.), Hz. Davud (a.s.), Hz. Süleyman (a.s.), Hz. İsa (a.s.) gibi peygamberlerden de söz edilir.

* Peygamberlik çalışıp çabalamakla elde edilemez. Yüce Allah (c.c.), peygamberleri insanlar arasından kendisi seçip görevlendirmiştir. Bununla ilgili olarak bir ayette, “…Allah, elçilik görevini kime vereceğini çok iyi bilir…” buyrulur. Bu konu başka bir ayette de şöyle ifade edilir: “İşte bu, Allah’ın lütfudur. Onu (peygamberliği) dilediğine verir. Allah, büyük lütuf sahibidir.”

BİLGİ NOTU

İslam kültüründe peygamberlik kurumu, nübüvvet veya risalet kavramıyla ifade edilmektedir.

Nübüvvet ve risalet, Allah’ın (c.c.) gönderdiği vahiyleri, emir ve yasakları alıp insanlara dinin gerçeklerini duyurma; söz, tutum ve davranışlarıyla açıklama makamı olan peygamberlik anlamına gelir. Dinî Terimler Sözlüğü, s. 287, 308

* Bütün peygamberlerin Allah’ın (c.c.) resulü olduğuna inanmak İslam’ın inanç esaslarındandır.
Bu durum bir ayette şöyle belirtilir: “Peygamber, Rabb’i tarafından kendisine indirilene iman etti, müminler de (iman ettiler). Her biri Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine iman ettiler. ‘Allah’ın peygamberlerinden hiçbiri arasında ayrım yapmayız. İşittik, itaat ettik. Ey Rabb’imiz, affına sığındık! Dönüş sanadır.’ dediler.”

* Hz. Şit (a.s.) de peygamberlerden biridir. O, Hz. Âdem’in (a.s.) oğludur. Yüce Allah (c.c.), Hz. Âdem’den (a.s.) sonra onun oğlu Hz. Şit’i (a.s.) peygamberlikle görevlendirdi. Kur’an-ı Kerim’de ismi geçen Hz. Lokman’ın (a.s.), Hz. Üzeyir’in (a.s) ve Hz. Zülkarneyn’in (a.s.) ise peygamber olup olmadıkları kesin olarak belli değildir.

Peygamberliğin Önemine dair Ayetler

“Müjdeleyiciler ve uyarıcılar olarak peygamberler gönderdik ki peygamberlerden
sonra insanların Allah’a karşı bir bahaneleri olmasın. Allah, mutlak güç sahibidir,
hüküm ve hikmet sahibidir.” Nisâ suresi, 165. ayet.

“Andolsun ki içlerinden, kendilerine Allah’ın ayetlerini okuyan, (kötülüklerden ve
inkârdan) kendilerini temizleyen, kendilerine kitap ve hikmeti öğreten bir peygamber
göndermekle Allah; müminlere büyük bir lütufta bulunmuştur. Hâlbuki onlar daha
önce apaçık bir sapıklık içindeydiler.” Âl-i İmrân suresi, 164. ayet.

Bizleri İBRAHİM HOCA DİKAB olarak YouTube den takip edebilirsiniz.

    DKAB ÖĞRETMENLERİNE ÖZEL FACEBOOK GRUBUMUZA KATILIN